پیام هاتون رو خوندم . یک به یک !

به اشک و لبخند با حرف هایتان وداع می کنم !

باید عبور می کردم از این خط !

شاید روزی ،  باز هم را دیدیم اما نه در این دیار ....

 

"آخرین شعر مرا قاب کن و پشت نگاهت بگذار

تا تنهائی ات  از دیدن آن جا بخورد

و بداند که دل من با توست

در همین یک قدمی  ... "

(منبع : ؟)

 

یاحق

---

 

 

 

 براي دل ما نيست

دگر راه از آن پل !

مانده با واژه دلتنگي وترس ش

در اينكه بخواهد قدمي بردارد !

 بسوزد و شود زار و پريشان !

يا ز راهي كه كنون آمده است

بازگردد و شود غرق در امواج غرورش !

چون دگر نيست كسي همسفر و همدل و همپا !

برقي از راه رسيد !

گفت در اين راه خطر كن !

تا  رها گردی از اين بند !

پاره اي  ابرشو  از غم  !

ز عشقی که به تو داد نويدش ...

و نداد !

که بدين قصه عبور كرد دل سركش ما !

و به يكباره همه خاطره ها محو شدند  !

 

آقای میم

 ( تولد اسفند ۸۸ -  وفات آبان ۸۹ )

 

 بیقراری های م رنگ خدا  گرفته است !

 

 جواب نامه ای را می نویسم که هیچ وقت برایم ننوشتی !

و در نمازت ،

 نامه را در یکی از جیب هایم قرار می دهم !

 تو هم با لبخندی از پشت سطر های شعرم ٬

 بی صدا نگاه می کنی  !

 و منتظری در سلام آخر ،

چشم هایم را در دست های ت قرار دهی

و  در گوش من بخوانی :

 آدینه ات به خیر محبوب دلم  !

پیراهن آسمان ستاره کوب شده است  !

 دلتنگی های ت را به من ببخش !

و آسوده بخواب ...

که خط دلت را ناخوانده می دانم !

...

پی نوشت :

 امروز هم جای او خالی بود پیش دلم !

 

---

 

 

 درخت هزار ساله ما !

 

امروز كه مي نويسم

انگار هزار سال از رفتنم گذشته !

هزار سال است عبور كرده ام

از خط قرمزي كه هيچ كسي برايم تعريف ش نكرد  !

 

حتي ديگر كودكي هايمان نيز به ياد نمي آورند

چه زماني تو را بر ديوارهاي دل  ام حك كرده ام !

آنقدر واژه ها را در خودم تكرار كرده ام كه نمي دانم

كدام :  “يك تنها ايم” ؟!

 

بغض هايم را در دست هايت مي گذارم !

و تو به خيال اينكه هنوز همان كودك هزاره اولي

تيله هاي شيشه اي را روي گونه هايم مي غلطاني !

بي هراس از هزار تكه اش كه روي خاك تنم گم شوند !

بي ترس از خيس شدن پاهايت ،

 به ميان نگاه من مي دوي !

و سراغ باقي سالهاي مانده تا بهشت خيال ات را مي گيري !

 

امروز به من گفتي

هزار سال پيش  خواستي چتر باشي براي من !

اما وجود آسماني ات براي من فقط باران را به همراه داشت !

و من نگاهم هميشه به درخت سيبي است

كه از اين باران ، آب خورده و آبستن است !

و مي گويد :

انگار هزار سال است كه عاشقم !

 

سيب عشق طعم لحظه هاي دلتنگي ام را مي دهد  !

نوش جان حواي من !